De eerste 18 jaar van mijn vlieger carrière heb ik vliegers gemaakt en commerciële vliegers afgezworen. Pas de laatste paar jaar heb ik vliegers gekocht. Uiteraard via ons gewaardeerde Marktplaats. Dit is nl. de manier om mooie vliegers op de kop te tikken die je zelf nooit zou maken. Niet vanwege de complexiteit maar gewoon puur vanwege de hoeveelheid werk. En als je dan struikelt over een Manta Ray van Peter Lynn, dan weet je dat je zo'n vlieger niet kunt laten lopen. Je gevoel heeft veel eerder geboden op Marktplaats dan je verstand. En als er dan een paar cellen 'ontploft' zijn, is dat niet erg, repareren is geen probleem.

Bij de eerste keer vliegen komen alle vooroordelen uit: te kleine vlieger voor z'n aërodynamische eigenschappen en dus instabiel. Met een beetje vliegergevoel hou je 'm wel vliegend voor de foto en afstellen kan altijd nog bij een beetje minder wind.

Ik had altijd al een zwak voor de eenlijners van Lynn, en nu heb ik een erg karakteristieke en originele Lynn, het afstellen is nu al een feest!

ajuus

En waar deze site mee doorspekt is, is overgebleven van roerige vlieger jaren: luchtfotografie. Hierover is meer te lezen op ander pagina's maar dit is toch ook weer een hoogtepunt, letterlijk deze keer. De foto is gemaakt op 300meter hoogte vanaf de zuidpunt van het Deense eiland Fano richting de noord punt. Prachtig gezicht van een prachtig eiland.

Na het Wingine tijdperk wilden we meer, beter, sneller en geen last meer van commercie. De ultieme buggy motor moest er komen. Dus werd de Gura bedacht, Gura is de aboriginal vertaling van 'wind'. Geen beperking, en vreselijke complexe bouwontwerpen waren het gevolg. Vele modellen gemaakt en absolute racemonsters, maar de klad kwam er in, we wilden meer dan de ontwerp software aankon en de lol ging er af. Dit model heb ik nog steeds, als aandenken. Gemaakt in kleuren die niet meer te krijgen zijn, en dat maakt 'm extra bijzonder.

Gedurende een jaar of 15 heeft vlieger vereniging Kracht-4 bestaan. uiteindelijk bij gebrek aan belangstelling is de boel gestopt, maar dan toch nog even in de nadagen deze hommage aan die 15 jaar.

En dan ons echte commerciële succes, we (jeroen, sieger en ik) hebben de Wingine vlieger bedacht als 'motor' voor de buggy. En dat betekent snelheid en performance. Gebouwd en verkocht aan een commerciële vliegerwinkel die 'm in productie ging nemen. We hebben toch al gauw een maand of 3 naast onze schoenen gelopen, onze vlieger in productie....! Van 2 vierkante meter tot maar liefst 12 vierkante meter. En compleet met racetoom! Ik word nog week in de knieën als ik er alleen al aan denk ......

Samen met Sieger en Jeroen hebben we een paar jaar gewerkt aan een (toen) heel nieuw type vlieger. De zgn. U-vorm die razendsnel was en een ongelooflijke trekkracht ontwikkelde. Onze Speed had slechts een paar vierkante meter oppervlak, maar wat een explosieve power had dat ding. Vreselijk! Peter Lynn (de godfather op vliegergebied) had 'm toen al veel beter vliegen dan wij maar was wel zo vriendelijk om die van ons even te signeren, prachtig tranentrekkend vlieger momentje ;-)

Ik wil altijd iets aparts met vliegeren, zo ook deze jongen, een Edo van ongeveer 4-5 meter hoog. Typisch een gevalltje van 'oops, ik dacht dat ie 3 meter was....'. Ongeveer 300m toomlijn (te zwaar) en kostte ongeveer een uur om 'm op te bouwen en te vliegen. En daarna ongeveer 3 uur om de hele 300m lijn weer uit de knoop te halen. Absoluut een prachtige vlieger met ook weer een mooie historie, maar een drama om op te laten.

Een mega project van Michel D, gebouwd door de club (Kracht-4) en een ongelooflijk brute kracht. Deze draaiende rotor heeft een doorsnede van 8 meter en is verankerd aan een bus. Die bus stuitert bij een windkracht 4! Deze rotor bepaalt zelf wat ie doet, en laat zich niet beïnvloeden door wie of wat dan ook. Tenzij je het trucje kent, dan kun je 'm met 2 vingers neerlaten bij diezelfde windkracht 4. Majestueus apparaat!

De oer-vlieger, klassieker dan deze is er niet, moeilijker bouwen dan deze is er niet, de Cody, de manlifter, de militaire vlieger. Een klassieker die, als je 'm eenmaal gemaakt hebt, als een brandmerk in je vlieger-ziel staat gegrift. Ik vlieg 'm nauwelijks meer, maar dat doet er niet toe, ik heb er 1!!!

Yours truly, in mijn actieve buggy-dagen. Met een gangetje van 90 over het strand razen, dat is echt kicken. 10 cm tussen strand en bips, elk hobbeltje voelen, en elk plasje recht in het gezicht. Alleen wel jammer dat het bij mij bij 50-60 km/u toch wel ophield. En absoluut leuk!

Nog zo'n Fano hoogtepunt, die versteigerung. Dit zeer typisch duitsche spektakel met veel bier en braadwurst was altijd op zaterdagavind en had tot doel om geld in te zamelen voor wees-kinderen. Prachtig doel en elk middel heiligt dat doel. En dat bleek...... De foto laat twee vliegervrienden (op dat moment vage kenissen) zien die meegenomen werden in de vipe van bier und bradwurst. Ik geloof niet dat ze er ooit echt overheen gekomen zijn.

Vliegeren op Fano (Denemarken) is een jaarlijks terugkerende vliegerweek met een mannetje of 10-15. Een week lang alleen maar mannen, vliegeren, bier, strand, frikandellen en stoere-mannen-praat. Weken voor annvang van de jaarlijkse wereldreis begin het inslaan van voedsel en drank, want denemarken is nogal aan de prijs. In de eerste jaren was dat best spannend, toen de grenscontroles er nog waren. Met een aanhanger vol met drank en eten en een paar vliegers......

Hoogtepunt in zo'n Fano-week was elke lunch. We hadden dozen vol met hamburgers en frikandellen, en dan gewoon vet warm maken achterin een aanhanger met het zand nog knisperend tussen de tanden. Dat is Fano!

mijn eerste echte serieuze power-vlieger was een sputnik-5 uit het 'handboek', wat eigenlijk meer een vlieger-bouw-bijbel was dan een handboek. ik gok begin jaren '90. Er zullen er nog vele volgen......